Op gang!

We zijn 2 weken op weg. Ik heb een strak schema gemaakt, waarin precies staat welk hoofdstuk wanneer moet worden gemaakt om op 1 juni alles te kunnen inleveren bij Sabine, de vormgever van Levendig Uitgever. Of dit een reëel schema is zal nog blijken, want we hebben nooit eerder een boek geschreven.
Ik heb 1 dag per week van andere werkzaamheden geblokkeerd om te schrijven. Mede mogelijk gemaakt door jullie, althans als je een donateur bent… Maar dat geldt natuurlijk niet voor Aaron. Ik denk niet dat zijn juf blij is als ik hem thuis houd voor Luuks Zomer… En naast school heeft een jongen van zijn leeftijd een druk leven! Het eerste weekend van april had hij een voorstelling van zijn toneelclub, daar moest hij zich even op focussen. Vorige week kon ik hem er weer bij betrekken. Maar afgelopen weekend konden we de koe eens goed bij de hoorns vatten: we zaten samen in een stacaravan van een vriend.

In Bakkum, vlakbij Castricum. Wat was dat chique!  En grappig, daar waren wij, mannen onder elkaar, met z’n tweeën in die leuke caravan. Zaterdagochtend vroeg op, tijdens het ontbijt al pratend over het verhaal, daarna hard werkend, schrijven en tekenen. Vervolgens hebben we het hele verhaal nog eens doorgenomen tijdens een urenlange wandeling door de duinen naar het strand.

Het resultaat is dat we nu het geraamte van het verhaal rond hebben, en de hoofdstukken kunnen gaan invullen. Ongetwijfeld lopen we nog tegen rare verrassingen aan, krijgt het verhaal nog nieuwe wendingen en moeten we soms terug naar af. Maar het voelt voor mij toch als een doorbraak: ik krijg grip op de zaak.

We werken als volgt: op basis van ons samen verzonnen verhaal, schrijf ik de hoofdstukken. Ik lees ze voor aan Aaron. Hij zegt wat hij goed vindt en wat anders moet. Heel fijn hoe duidelijk hij dat weet. Als hij enthousiast is, dan lacht hij en zegt: “Ja, wow, papa dat wordt goed!”. Maar soms zwijgt hij even, kauwt op wat ik voorgelezen heb en dan weet ik al: dit is niet goed… En dan komt het.  “Papa, dit is veel te ingewikkeld” Of te “ouderwets”.  Of “dat zou ik nooit zo zeggen!”
De plaatjes komen na de tekst. We bespreken waar er plaatjes komen, en dan begint Aaron te schetsen. Waarna ik zijn tekeningen weer ‘oppak’. Dat gaat allemaal heel natuurlijk.

En nu willen jullie graag wat zien en lezen natuurlijk! Dat is nog lastig, ik wil het liefst zoveel mogelijk geheim houden en het pas laten zien als het boek uitkomt… Maar ik begrijp jullie nieuwsgierigheid. 🙂  Vooruit, omdat jullie zo aandringen: ik zal regelmatig iets laten zien. Een klein stukje en een tekeningetje. Jullie krijgen nu het allereerste begin van het boek.

Aangenaam (2)
Uitvindingen

Zo: iets verraden van onze stijl. Een heel klein hapje. Binnenkort krijgen jullie nog meer. Wij gaan aan de slag!

Advertisements

3 thoughts on “Op gang!

  1. Ha Aaron en Jochem, zo tijd om eens rustig jullie blogs te lezen. Wat een vrolijke bedoening en wat een mooie gedichtenstroom van jou, Jochem. Wat een pracht van een avontuur!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s